Huskarl

Huskarl (engl. huscarl) je anglosaksonska reč koja označava profesionalnog ratnika, teško naoružanog pratioca ili telohranitelja u službi kralja ili anglosaksonskih velikaša (tenova). Ovakva vojska postojala je u svim anglosaksonskim kraljevinama u Engleskoj u periodu od 6. do 11. veka, sve do normanskog osvajanja Engleske (1066).


Posle odlaska Rimljana iz Britanije (407. godine) u Engleskoj se formirao niz malih, lokalnih kneževina, koje su neprekidno međusobno ratovale. Tokom Velike seobe naroda, sredinom 5. veka na teritoriju Engleske prodiru germanska plemena Angli, Saksonci i Jiti. Do kraja 6. veka, oni su ovladali većim delom Engleske i obrazovali sedam svojih ranofeudalnih kraljevina (Nortambrija, Istočna Anglija, Veseks, Mersija, Eseks, Kent i Saseks)- period poznat kao doba heptarhije. Za vreme osvajanja Engleske, ta germanska plemena delom su uništila keltske i romanske starosedeoce, delom ih potisnula na sever (Kaledonija) i zapad (Kambrija, Vels, Kornvol) ili primorala da se presele na kontinent (u Bretanju), a ostatak, uglavnom, pretvorila u robove. Razvoj feudalizma u Engleskoj išao je specifičnim putem: njegovo glavno obeležje bio je slobodni seljak, sa svojim posedom – hajdom (engl. hide). Obaveza 5-6 seljaka-posednika, poznatih u anglosaksonskoj Engleskoj kao seorli (engl. ceorl), bila je da u vreme rata daju po jednog ratnika. Vremenom, pošto su ratovi postajali sve češći, pored posednika hajda javlja se i plemić-ratnik – ten (engl. thegn), kome je kralj za usluge u ratu davao u posed pet i više puta veću zemlju od one koju je imao seorl. Tako je počela feudalna diferencijacija. Ona se posredno odražava i na vojsku. Plemići-ratnici čine osnovu vojske – kraljevu družinu, a slobodni seljaci, koji su i dalje obavezni da se odazovu pozivu u rat, čine opšti poziv – fird (engl. fyrd). Kraljevi su imali i stalnu vojsku koju su lično izdržavali – pratioce ili telohranitelje pod nazivom huskarli (engl. Huscarles).


Opšti poziv činili su pešaci naoružani kopljem (ređe mačem) i drvenim štitom, ponekad prevučenim kožom. Plemići su nosili verižnu košulju i šlem. Oni su imali konje, ali su pred borbu sjahivali. Vojska se postrojavala u zatvorene (zbijene) formacije; kralj je sa svojom pratnjom bio u sredini.

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Pročitajte još