Adaptivna optika
Adaptivna optika (AO) je tehnologija koja se koristi za poboljšanje performansi optičkih sistema smanjenjem efekta izobličenja dolaznog talasnog fronta deformisanjem ogledala radi kompenzacije izobličenja. Koristi se u astronomskim teleskopima i laserskim komunikacionim sistemima za eliminisanje efekata atmosferskog izobličenja, u mikroskopiji[, optičkoj proizvodnji] i u sistemima za snimanje mrežnjače radi smanjenja optičkih aberacija. Adaptivna optika radi merenjem izobličenja u talasnom frontu i kompenzacijom istih pomoću uređaja koji ispravlja ove greške, kao što je deformabilno ogledalo ili niz tečnih kristala. Adaptivnu optiku ne treba mešati sa aktivnom optikom, koja radi na dužem vremenskom periodu kako bi ispravila primarnu geometriju ogledala. Druge metode mogu postići moć razlučivanja koja prelazi ograničenje nametnuto atmosferskim izobličenjem, kao što su snimanje spekla, sinteza otvora blende i snimanje sreće, ili izdizanjem iz atmosfere pomoću svemirskih teleskopa, kao što je svemirski teleskop Habl.
