„Leteća tvrđava”

Boing B-17 „Leteća tvrđava” (engl. Boeing B-17 Flying Fortress) je bio američki bombarder iz perioda Drugog svetskog rata. Smatra se jednim od najpoznatijih bombardera svih vremena.
Zajedno sa avionima B-24 Liberejtor i B-29 Supertvrđava, činili su glavnu snagu teških bombardera SAD u Drugom svetskom ratu.  Proizvodila ga je fabrika Boing od 1939. do 1945. Proizvedeno je ukupno 12.731 aviona. U avgustu 1934. godine, u vezi sa studijama vojnih teoretičara o budućem ratu i ulozi koju će u njemu igrati avijacija — posebno bombarderska Američki vojni vazduhoplovni korpus dao je kompaniji Boing smernice za razvoj teškog bombardera sledeće generacije, koje treba da pomire velike dimenzije sa aerodinamičkom efikasnošću. 16. avgusta započeli su radovi u dizajnerskom birou Boing (u početku pod upravom E. G. Emeri, a zatim Edvard Curtis Vells).

Prvi let prototipa je bio 28. jul 1935., pod nazivom Boing Model 299, sa 4 motora Prat i Vitni Hornet (Pratt&Whitney Hornet) od po 750 KS svaki.  Posada je bila 8 ljudi, a nosivost 8 bombi od po 272 kg (600 funti). Prototip je nakon nekog vremena uništen u udesu, ali Ratno Vazduhoplovstvo SAD je bilo dovoljno impresionirano da naruči seriju, koja je imala motore Rajt Ciklon (Wright Cyclone). Prva isporuka modela B-17B u jedinice RV je bila juna 1939. Posljednja isporuka serijskih aviona — april 1945. Avion B-17 Leteća tvrđava je višenamenski avion (teški bombarder, transportni, izviđački, patrolni, spasilački), konzolni niskokrilni jednokrilac (krilo mu skoro tangira donju ivicu trupa) na kome se nalaze četiri klipna radijalna motora sa vazdušnim hlađenjem Wright R-1820, u zavisnosti od tipa aviona, snage od 930 do 1.200 KS. Trup aviona je okruglog poprečnog preseka. Imao je klasičan rep sa horizontalnim stabilizatorom sa kormilima dubine, i vertikalni stabilizator sa kormilima pravca. Avion ima uvlačeći stajni trap klasičnog tipa sa niskopritisnim gumama. Konstrukcija aviona je potpuno metalna, napravljena od legura lakih metala.  Trup aviona B-17 je napravljen kao polumonokok konstrukcija sa poprečnim rebrima povezanim međusobno uzdužnim ukrućenjima za koja je zakivcima pričvršćena aluminijumska limena obloga trupa aviona. U prednji deo trupa aviona su smešteni kabina pilota, navigatora, inženjera i mitraljezaca sa turela koja se nalazi u kljunu i krovu aviona. U ovom prostoru se mogu komotno smestiti šest članova posade. Pogled na teren je navigatoru obezbeđen kroz zastakljeni kljun aviona, a kalota koja se nalazi na krovu aviona mu služi za utvrđivanje položaja aviona sekstantom. Pilotska kabina ima sedišta za dva pilota koji sede jedan pored drugog. Velike staklene površine pilotske kabine omogućuju lep pregled okoline aviona. U srednji deo trupa je smešten prostor za smeštaj bombi, koji sa donje strane ima par dvokrilnih vrata koja se otvaraju dok traje ispuštanje bombi za vreme bombardovanja. U repnom delu trupa aviona se nalazi prostor za mitraljesce koji opslužuju dva bočna mitraljeza i jednu turelu koja se nalazi na trupu aviona. Bočni mitraljezi dejstvuju kroz prozore koji su za tu namenu otvoreni na bočnim stranicama trupa. Podna turela se u toku sletanja i poletanja aviona uvlači u trup aviona a u toku leta i za vreme dejstva mitraljeza izvlači. U četvrtom, krmenom delu aviona je smeštena kabina repnog strelca.  Pogonska grupa: Avion je bio opremljen sa četiri vazduhom hlađenim radijalna motora sa 9 cilindara i superčardžerom, Wright R-1820 snage od 930 do 1.200 KS. Na vratila motora je bile pričvršćene trokrake metalne vučne elisa sa promenljivim korakom Hamilton.

Krila aviona su sa dve ramenjače kutijastog tipa. Oblik krila je trapezni sa zaobljenim krajem a osa krila je upravna u odnosu na trup aviona. Konstrukcija je metalna a obloga od aluminijumskog lima zakivcima pričvršćena za noseću konstrukciju. Za prednju ramenjaču su pričvršćeni motori i svi njima potrebni agregati a za zadnju ramenjaču su bila pričvršćeni eleroni i zakrilca. Pokretni delovi krila (eleroni i zakrilca) su napravljeni kao aluminijumska konstrukcija obložena aluminijumskim limom. U unutrašnje šupljine krila (kutije) su smeštene instalacije i sistemi za upravljanje avionom. Napadne ivice krila su opremljena sistemom protiv zaleđivanja. U krilnim šupljinama su smešteni samozaptivajući gumeni rezervoari za gorivo i prostor za noge stajnog trapa sa točkovima.  Rep aviona klasičan sa vertikalnim stabilizatorom i kormilom pravca i horizontalnom stabilizatorima sa kormilima dubine. Noseće konstrukcije repa su metalne a obloga od aluminijumskog lima pričvršćena zakivcima. Upravljačke površine kormilo pravca i kormilo dubine su metalne konstrukcije obložene aluminijumskim limom.  Stajni trap mu je klasičan, prednje noge se uvlače u gondole motora aviona a zadnja noga koja ae nalazi ispod repa aviona 9ublsči se u trup aviona. Uvlačenje noga stajnog trapa se obavlja uz pomoć elektromotora. Noge stajnog trapa su opremljene točkovima sa hidrauličnim kočnicama i gumama niskog pritiska (balon gumama).