„Oružje naroda“
Prve biciklističke vojne jedinice pojavile su se u francusko-pruskom ratu (1870-1871). Razlog za uvođenje bicikala u oružane snage bila je pre svega njihova ekonomičnost. Velika Britanija ih je uvela 1885. godine u svoj tzv teritorijalne jedinice, ali ne i u redovnoj vojsci. Francuska je 1886. godine sprovela nekoliko eksperimenata sa sklopivim biciklima. U SAD se najintenzivnije radi na formiranju biciklističkih jedinica, sprovode se različiti testovi, treninzi i treninzi. Do početka 20. veka, sve glavne evropske oružane snage, kao i oružane snage SAD, imale su u svojim redovima biciklističke jedinice. Koriste se uglavnom za izviđačke i špijunske zadatke, a u manjoj meri za transport. Na prelazu vekova zabeležena je i upotreba bicikala u sukobima tokom Džejmsonovog prepada (1885-1886) i Drugog burskog rata (1899-1902); oba na području južne Afrike. Zanimljivo je da su tokom pomenutih sukoba bicikle koristile obe strane.
Tokom Prvog svetskog rata bicikle su tokom sukoba koristili pešaci, izviđači, pešaci i bolničko osoblje zaraćenih strana. Italija je, na primer, koristila biciklističke jedinice tokom celog rata, dok je Austrougarska formirala svoje jedinice tek 1916. godine. Oružane snage Velike Britanije su u početku imale mali broj jedinica opremljenih biciklima, a kasnije su organizovale jednu veliku biciklističku diviziju. Između dva svetska rata, vojska Kraljevine Jugoslavije imala je tri biciklistička bataljona, svaki od po 650 vojnika. Tokom okupacije Kine 1937. godine, Japan je, između ostalog, koristio oko 50.000 vojnika na biciklima. Do 1939. godine, švedske oružane snage su imale šest pešadijskih pukova opremljenih vojnim biciklima sopstvene proizvodnje.
U Drugom svetskom ratu bicikli su igrali prilično veliku ulogu. Koriste ih Japanci tokom 1941. dok prolaze kroz Malajsko poluostrvo u svom prodoru ka Singapuru. Bicikli povećavaju svoju brzinu kretanja kroz kišne šume koje se teško kreću i omogućavaju im da iskoriste najvažniji element iznenađenja u sukobima sa suprotstavljenim vojskama. Međutim, nekoliko puta su ih u sukobima savladale australijske snage sa svojim motorizovanim jedinicama. Takođe, gotovo tokom celog rata, Finci su tokom sukoba sa SSSR-om opremali svoju vojsku biciklima, a Danci su ih koristili i u sukobu sa nacistima. Posebno velike uspehe postigla je Prva lovačka brigada finske armije, koja je dala podršku tenkovskim i protivoklopnim bataljonima vozeći bicikle da se lakše i brže kreću po zahtevnom terenu. Tokom zime bicikle su zamenile skije. Finske oružane snage su 1944. usmerile svoje akcije ka okupatorskoj nacističkoj vojsci. Kako su u proteklih nekoliko godina gotovo svi putevi uništeni ratnim razaranjima, kretanje tenkova je znatno otežano (ako ne i potpuno onemogućeno), tako da na scenu ponovo stupaju biciklističke jedinice. Saveznici i nacisti u manjoj meri koriste bicikle. Saveznici sa njima opremaju svoje padobrance i izviđače iza neprijateljskih linija. Iz ovog perioda potiče i termin „biciklistička bomba“, kada su saveznici padobranima skidali bicikle iz aviona sa ciljem da pomognu svojim jedinicama koje su se nalazile na neprijateljskoj teritoriji.
Posle Drugog svetskog rata, biciklističke jedinice se raspuštaju jer gube prednost u odnosu na motorna vozila. U periodu između 1948. i 1952. godine, švedske oružane snage su prestale da koriste vojne bicikle, a sličan trend su pratile i sve ostale svetske vojske, posebno one veće i moćnije. Vojni bicikli tako nalaze novu primenu – koriste ih razne paravojne jedinice u gerilskim ratovima i manjim sukobima širom sveta. Bicikli tako postaju popularno „oružje naroda“. Jedan od poznatijih primera tzv Ho Ši Min staza koja je vodila od Severnog Vijetnama do Južnog Vijetnama tokom Vijetnamskog rata i služila je za snabdevanje snaga Vijetkonga i vojske Severnog Vijetnama u Južnom Vijetnamu. Bila je to složena mreža puteva, od relativno dobro održavanih koji su omogućavali upotrebu kamiona do običnih šumskih staza po kojima se dopremanje ratnog materijala vršilo peške i biciklima. Bicikl je bio mnogo poželjniji izbor jer je omogućavao veću masu tereta koju je jedan čovek mogao preneti u jednom putovanju, a povećavao je i brzinu transporta. Jedan od poslednjih primera masovne upotrebe bicikala je nedavno okončani građanski rat u Šri Lanki. Tamilski tigrovi su organizovali biciklističke jedinice koje su, prema dostupnim informacijama, imale ulogu pešadije koja se brzo kreće.
Biciklističke vojne jedinice i dalje zadržavaju svoju ulogu u savremenom ratovanju. Švajcarska vojska je imala biciklističke jedinice do 2003. godine, američke i švedske oružane snage i danas imaju neki oblik biciklističkih jedinica, iako ne u klasičnom smislu, dok tamilski tigrovi, vojska Šri Lanke i finska vojska i dalje imaju biciklističke vojne jedinice u svojim kompozicijama.
