Centralne sile
Centralne sile, (ređe srednjoevropske sile) je neformalni naziv koji se koristi u Prvom svetskom ratu za Nemačku i zemlje koje su učestvovale u ratu kao njeni saveznici. Ime potiče iz činjenice da su dve zemlje koje su bile u Savezu od samog početka – Nemačka i Austrougarska-predstavljale deo Centralne Evrope, odnosno bile su u centru između sila Antante – Rusije sa istoka i Velike Britanije i Francuske sa zapada. Koren ovog saveza je vojni sporazum koji je zaključen 1879.godine. bio je zatvoren između Nemačke i Austro-Ungarije i 1882.godine. ujedinjena je od strane Italije i dobila je naziv Trojni savez. Međutim, kada je rat počeo u leto 1914. Italija je izabrala neutralnost, ostavljajući svoje saveznike u nevolji. U oktobru 1914.godine. Osmansko carstvo, a u jesen 1915. i Bugarska. Ove četiri države bile su jedine članice bloka Centralnih sila. S druge strane, Centralne sile su imale podršku nekih voenizovanih formacija u državama Antante irskih revolucionara, a od 1917.godine. i antiruskih Poljaka i Ukrajinaca. Brest-litovski svet 1918.godine. formirane su nezavisne države Poljska, Ukrajina, Litvanija, Letonija, Estonija i Finska, koje su formalno bile članice Centralnih sila, ali su zapravo bile pod okupacijom nemačkih i austrougarskih snaga. Dan 29. septembar 1918. Bugarska je nakon probijanja salonskog fronta potpisala primirje sa silama Antante i napustila Centralne sile. A 30. oktobar 1918. Osmansko carstvo je učinilo isto. Dan 3. novembar 1918. Austro-Ugarska, nakon raspada vojske na italijanskom frontu i serije Deklaracija nezavisnosti širom monarhije, potpisala je primirje sa silama Antante i raspala se. Dan 11. novembar 1918. Nemačka je kao jedini preostali član bloka takođe potpisala primirje, okončavši rat, a Centralne sile su prestale da postoje.
