Operacija „Foradžer“
Kampanja za Marijanska ostrva i Palau (poznata i kao Operacija „Foradžer“) bila je američka vojna operacija u Drugom svetskom ratu kao deo njihovog napredovanja na Japan. Nakon uspešnih akcija na Gilbertovim i Maršalskim ostrvima, američke snage, pod komandom admirala Nimica, krenule su u osvajanje Marijanskih ostrva i Palaua. Cilj kampanje bio je neutralizacija japanskih položaja u centralnom Pacifiku i uspostavljanje aerodroma za dalje oslobađanje Filipina i potencijalne vazdušne napade na Japan. Prve borbe su počele iskrcavanjem američkih snaga na ostrvo Sajpan u junu 1944. godine. Kao odgovor na iskrcavanje, japanska mornarica je pokrenula vazdušni i pomorski napad kako bi nanela gubitke pratećim brodovima koji su podržavali iskrcavanje. To je rezultiralo velikom pomorskom bitkom za Marijanska ostrva.
Međutim, japanski su lovci uočeni na radaru te im bolje koordiniraju i uvežbani američki piloti nanose velike gubitke. Amerikanci su taj događaj prozvali „The Great Mariana Turkei Shoot“, zbog lakoće kojom su uništavali neprijateljske avione. Tim je porazom japanske mornarice bila velike oslabljena i do kraja rata nije uspela nadoknaditi gubitke, posebno nosače aviona. Nakon toga, operacije se, u srpnju iste godine, nastavljaju na otočima Guam i Tinian. Poslije teških borbi, Saipan je osiguran u srpnju, a Guam i Tinian u kolovozu. Uzletišta na Saipanu i Tinianu poslužila su za kasnije bombardovanje Japana, uključujući i atomsko bombardovanje Hirošime i Nagasakije. U međuvremenu, kako bi osigurali bok ostatku američkih snaga koji se pripremaju za akciju na Filipinima, pokrenute su operacije na otočima Peleliu i Angaur. Nakon teških i žestokih borbi, Peleliu je osiguran u studenom 1944. godine. Nakon ovog uspeha, u oktobru 1944. izvedena je operacija oslobađanja Filipina, a kasnije operacije na ostrvima Ivo Džima i Okinava u januaru 1945. godine.
