Zlatni lavovi

Na svečanosti održanoj tog 27. jula u Pjongjangu, prestonici Severne Koreje, obeležena je još jedna godišnjica primirja kojim je na isti dan 1953, okončan Korejski rat, ali upkos tome ni do danas nije skopljen mirovni sporazum. Tokom ceremonije, više stotina severnokorejskih veterana obećali su vernost mladom lideru Kim Džong Unu, unuku velikog vođe Kim Il Sunga. Dok su Severnokorejci godišnjicu primirja obeležili kao pobedu u ratu za oslobođenje otadžbine, Južna Koreja i snage UN koje su pod vođstvom SAD učestvoale u Korejskom ratu (UN snage činile su trupe iz 22 države), taj dan obeležavaju kao primirje, kojim je okončan trogodišnji građanski rat. Južnokorejski i američki zvaničnici su godišnjicu obeležili u Panmundžonu na granici, gde je potpisano primirje. To znači, da je na Korejskom poluostrvu tehnički i dalje ratno stanje. Vlasti u Pjongjangu su uoči godišnjice, ponovo tražile od SAD da potpiše mirovni sporazum sa Severnom Korejom. Vašington, međutim, ističe da će normalni odnosi biti uspostavljeni tek kada Severna Koreja odustane od razvoja nuklearnog oružja.
Dva meseca pre obeležavanja godišnjice završetka Korejskog rata, jedna vest je privukla pažnju medija i analitičara, koji prate hroniku dešavanja na podeljenom Korejskom polustrvu, na kome se brzo smenjuju periodi mira i tenzija, a nisu retki ni pogranični oružani sukobi dveju armija. Pripadnici specijalnih snaga SAD i Južne Koreje, padobranima su se spuštali na teritoriju Severne Koreje i prikupljali informacije o podzemnim vojnim instalacijama u toj zemlji, objavio je u ekskluzivnoj reportaži još davne 2012. britanski “Dejli telegraf”, pozivajući se na izjavu višeg oficira vojske SAD. Londonski list piše, da je brigadni general Nil Toli, komandant američkih specijalnih snaga na Korejskom poluostrvu (US Special Operations Command Korea – SOCKOR), rekao da je Severna Koreja od Korejskog rata izgradila na hiljade tunela, sakrivenih od satelita i da su u misiju sterateškog izviđanja u Severnu Koreju poslati južnokorejski i američki specijalci. General Toli je kazao da se o tim objektima još uvek ne zna mnogo, a da su pripadnici specijalih odreda poslati s minimalnom količinom opreme, kako bi se lakše kretali i na minimum sveli opasnost da budu uočeni i otkriveni. Visoki američki oficir je kazao, da se ispod demilitarizovane zone duž 39. paralele, koja deli Južnu od Severne Koreje, nalaze najmanje četiri tunela, a da su među uočenim postrojenjima, između ostalog, i 20 poletno-sletnih staza za avijaciju, koje su delimično pod zemljom. Južnokorejska novinska agencija “Jonhap” je u februaru ove godine izvestila da je Severna Koreja izgradila najmanje dva nova tunela na lokaciji za nuklearne testove.
Komanda za specijalne operacije vojske Južne Koreje ROKASOCOM (Republic of Korea’s Army Special Warfar Command), predstavlja elitnu formaciju, namenjenu za izvršavanje specijalnih zadataka od strateško-opertivnog značaja. U skladu s tim ima posebna ovlašćenja, organizaciju, opremu, naoružanje i mesto u strukturi oružanih snaga Južne Koreje. ROKASOCOM predstavlja krovnu organizaciju južnokorejskih specijalaca, koja poput raširenog kišobrana objedinjava i sa jednog mesta sprovodi poslove komandovanja, kontrole, opremanja, obučavanja, planiranja i upotrebe specijalnih jedinica iz sastava kopnene vojske. Lista zadataka ovih snaga je prilično duga i značajna i obuhvata: protivterorističku borbu, rešavanje talačkih situacija, protivpobunjeničku borbu, specijalno izviđanje u zahvatu fronta i neprijateljskoj pozadini, direktne akcije i diverzije po važnim ciljevima i objektima, navođenje vazduhoplovne artiljerijske vatre po ciljevima na zemlji, misije borbenog traganja i spasavanja (CSAR), psihološko-propagandne akcije, zadatke evakuacije u ne-borbenim uslovima (NEO), učešće u mirovnim operacijama i misijama stabilizacije mira pod zastavom UN, NATO.
Timovi južnokorejskih specijalaca borili su se u Vijetnamskom ratu, predvođeni američkim instruktorima, gde su ostvarili solidnu reputaciju u efikasnosti, posebno u operacijama protiv gerilaca, pod poznatim principom search and destroy (pronađi i uništi). Posle Vijetnama, Južna Koreja je tek 1993, poslala svoje specijalne snage van nacionalne teritorije i to jedan bataljon u sastavu UN misije u Somaliji. Posle toga, učestvovovali su u snagama plavih šlemova UN INTERFET u Istočnom Timoru 1999, u operaciji “Iraqi Freedom” u Iraku, u kojoj je raspoređeno nekoliko stotina pripadnika iz 1, 3. i 5. brigade za specijalne operacije, koji su činili Snage za brze reakcije u okviru Južnokorejskog odreda. Osnovu za učešće južnokorejskih vojnika u multinacionalnim operacijama u svetu, čini tzv. Evergreen Unit, odnosno večno zelena jedinica, koju predstavlja mešoviti ad-hoc odred, sastavljen od dobrovoljaca iz svih delova vojske, jačine ojačanog bataljona (pešadija, marinci, specijalne snage, inžinjerija, artriljerija, borbena vozila, logistika), koji su prethodno prošli posebnu obuku, za učešće u mirovnim operacijama ili već imaju iskustvo iz neke od prethodnih misija. Za svaku mirovno-humanitarnu misiju i smenu u toj misiji, formira se po jedna Evergreen Unit, pa je tako bilo i u misji ISAF u Avganistanu.
U cilju izvršavanja raznovrsnih, složenih i visokorizičnih namenskih zadataka, ROKASOCOM raspolaže sa sedam specijalnih vazdušno-desantnih brigada i samostalnim 707. protivterorističkim bataljonom. Sastav ROKASOCOM čine: Vojni štab komande za specijalne operacije Zlatni lav, 707. bataljon specijalne namene Beli tigar, 1. brigada specijalnih snaga Doksuri – Orao, 3. brigada specijalnih snaga Biho – Leteći tigar, 5. brigada specijalnih snaga Huk-ryoung – Crni zmaj, 7. brigada specijalnih snaga Cheon Ma – Pegaz, 9. brigada specijalnih snaga Guisung – Duh, 11. brigada specijalnih snaga Hwang-gum-bak jul – Zlatni slepi miš, 13. brigada specijalnih snaga Huk pyo – Crni panter, Centri za obuku za specijalne operacije (CEC). Ovim snagama treba dodati i protivterorističku jedinicu KNP 868 Nacionalne policije Koreje, koja je formirana 1982, a svetsku promociju doživela prilikom obezbeđivanja Olimpijskih igara u Selu 1988. Mesecima pre ove najvažnije sportske manifestacije na svetu, pripadnike jedinice su obučavali najbolji protivteroristički instruktori sa Zapada, a tada je nabavljena najsavremenija oprema i naoružanje.
Prema nekim izvorima, samo se prva, treća i peta brigada, mogu smatrati specijalnim snagama u pravom smislu, dok ostale predstavljaju elitne vazdušno-desatne jedinice, koje mogu da izvršavaju i zadatke specijalnih snaga. Prva specijalna brigada pod nazivom Zlatni orao (Kimpo) namenjena je za specijalne operacije u vazduhu, pogotovu na velikim visinama (primenom HALO-HAHO padobranske tehnike), 3. brigada Leteći tigar, izvodi infiltracije i akcije u neprijateljskoj pozadini, kroz tzv. dubinske izviđačke patrole (LRRP), dok je 5. brigada specijalnih snaga Crni zmaj, osposobljena za amfibijske akcije na vodi i pod vodom. Treba pomenuti takođe i značaj 56. mornaričke grupe, koja uključuje 500 pomorskih komandosa, koji se obučavaju po programu i taktici delovanja US Navy SEAL.
Poput ODA timova američkih Zelenih beretki i timovi u specijalnim južnokorejskim brigadama, broje 12 operativaca (dva oficira i 10 podoficira) različitih specijalnosti: komandna sekcija se sastoji od dvojice oficira – komandira i njegovog zamenika, dvojica podoficira za oblasti planiranja akcija i obaveštajnog rada, dvoje specijalista za oružje domaće i strane proizvodnje, inžinjerci su zaduženi za poznavanje i upotrebu eksplozivnih naprava i upaljača (formacijskih i improvizovanih), diverzantske i sabotažne taktike, ali i izgradnju objekata civilne infrastrukture. Specijalisti za uređaje veze i telekomunikacije su obučeni da uspostave vezu, kako modernom telekomunikacionom tehnikom, preko satelitskih veza, tako i sa starim kratkotalasnim radio uređajima i improvizovanim antenama. Za medicinsko obezbeđenje zadužena su dvojica specijalista za sanitet, koji osim preventivne zaštite i saniranja lakših obolenja, rana i povreda, raspolažu i znanjem za izvođenje osnovnih medicinskih i hiruških intervencija u hitnim slučajevima.
Preko američke Komande za specijalne operacije u Koreji (SOCKOR), koja je stacionirana u Kamp Kim u Yonsanu, južnokorejska specijalna komanda je uključena u Mešovitu borbenu grupu za specijalno ratovanje – CUWF (Combined Unconventional Warfare Task Force), koja planira i izvršava združene i mešovite specijalne operacije na kopnu, u vazduhu i na vodi, združenim aktivnostima južnokorejskih i američkih specijalnih snaga. Pečat američkih specijalaca, pre svega Zelenih beretki, je dugotrajan, snažan i vidljiv u svim segmentima rada i delovanja južnokorejskih specijalca. Ova saradnja je počela još u vreme izbijanja Korejskog rata 1950, kada su američki rendžeri i marinci formirali, obučavali i vodili ne samo specijalce, već i druge jedinice južnokorejske vojske. Kasnije su se u ovu savetodavnu operaciju, uključile i novoformirane specijalne snage zelene beretke, koje su i danas prisutne na Korejskom poluostrvu. Uticaj Zelenih beretki iz Prve grupe specijalnih snaga (1st SFG-Airborne) i US Navy SEAL’s je prepoznatljiv u svim oblastima i aktivnostima južnokorejskih specijalaca – selekciji, obuci, organizaciji, taktici, opremi, naoružanju, učešću u mirovnim operacijama u svetu, a posebno školovanju kadra i izvođenju čestih zajedničkih vežbi.
Beli tigar (Bak Ho) – 707. bataljon specijalne namene, formiran je 1981, posle serije velikih terorističkih napada u svetu, koji su obeležili prethodnu deceniju, uključujući i tragičnu otmicu i masakr u kome su žrve bili izraelski sportisti na Olimpijskim igrama 1972. u Minhenu. U kontekstu ove decenije terorizma na globalnom nivou, čiji su akteri uglavnom bile razne frakcije palestinskih terorista i njihovih pomagača (grupa Bader-Majnhof u Nemačkoj, Karlos Šakal, japanska „Crvena armija” i dr.), vlasti u Seulu bile su zabrinute i zbog mogućnosti napada i destabilizacije od specijalnih snaga Severne Koreje. Prvenstve namena bataljona je protiovteroristička borba u svim njenim segmentima – rešavanje talačkih situacija u objektima i prevoznim sredstvima, neutralisanje terorista i terorističkih grupa, obaveštajni rad i specijalno izviđanje u okviru protivterorističke borbe, protivteroristička zaštita važnih ličnosti i objekata. Tokom osamdesetih godina 20. veka, 707. bataljon specijalne namene obezbeđuje visoke rukovodioce i političare (VIP), objekte i skupove Južne Koreje, a posebno je angažovan na poslovima bezbednosti letnjih Olimpijskih igara u Seulu 1988. Naravno, to nije samo zadatak specijalnih snaga, već celokupnog odbrambeno-bezbednosnog sistema države, u cilju suprotstavljanja infiltraciji agenata i specijalaca Severne Koreje i sprečavanja eventualnih napada i diverzija, tokom zategnutih odnosa između dve zemlje, posebno tokom devedesetih godina 20. veka. To ih, međutim, ne sprečava da obavljaju misije obaveštajno-izviđačkog prodora na teritoriju Severne Koreje, o čemu je nedavno govorio i komandant američkih specijalaca u Koreji, general Nil Toli.
D. DŽAMIĆ

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Pročitajte još