Pokret nesvrstanih
Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija je bila jedna od zemalja osnivača Pokreta nesvrstanih tokom Hladnog rata. Glavni grad Jugoslavije, Beograd, bio je domaćin Prve konferencije Pokreta nesvrstanih u septembru 1961. godine, a prvi grad koji je dva puta bio domaćin konferencije kada je u septembru 1989. godine u Beogradu organizovana Deveta konferencija Pokreta nesvrstanih. Politika nesvrstanosti uz aktivno učešće u pokretu bila je kamen temeljac hladnoratovske spoljne politike Jugoslavije i jedan od osnovnih ideoloških postulata jugoslovenske federacije. Kao jedina vanblokovska evropska socijalistička zemlja društveno-ekonomski blisko povezana sa Zapadnom Evropom, Jugoslavija je izabrala politiku balansiranja i oprezne ekvidistance prema Sjedinjenim Američkim Državama, Sovjetskom Savezu i Kini, pri čemu se nesvrstanost doživljavala kao kolektivna garancija bezbednosti i nezavisnosti zemlje. Osim toga, pokret nesvrstanih otvorio je dodatni manevarski prostor u duboko podeljenoj i politički ograničenoj hladnoratovskoj Evropi u kojoj su neutralne države dodatno bile izložene situaciji de fakto ograničenog suvereniteta (videti primer finlandizacije). Kraj Hladnog rata i raspad Jugoslavije doveli su u pitanje sam opstanak Pokreta nesvrstanih, koji je izbegao prestanak delovanja samo uz pomoć politički pragmatičnog rukovodstva Indonezije.
