Vitezovi templari
Vitezovi templari, ili punim nazivom „Red siromašnih vitezova Hrista i Solomonovog hrama“ (takođe nazvani Vitezovi templari, Templari) (latinski: Fratres militiae Templi), bio je hrišćanski vojni red osnovan 1118. ili verovatnije 1119. godine nakon Prvog krstaškog rata, po uzoru na cistercite, sa namerom da pomogne novom Jerusalimskom kraljevstvu da se odupre napadima muslimana iz okolnih područja i da obezbedi bezbednost velikom broju hodočasnika koji su krenuli ka Jerusalimu nakon njegovog osvajanja. Red je osnovao plemić Igo de Pajen i njegovi pratioci. Sedište reda se prvobitno nalazilo u blizini mesta nekadašnjeg jevrejskog hrama, Templum Salomonis, po kome je i dobio ime. Templari su, kao i drugi crkveni redovi, položili večni zavet poslušnosti papi i obavezali se da će posvetiti svoje živote odbrani puteva do Jerusalima. U skorije vreme postojao je niz modernih templarskih organizacija sa istim imenom koje poštuju duh viteštva i sastavljaju viteška pravila kao i ceremonije slične onima templara, međutim, nijedna od brojnih viteških organizacija nije priznala istorijsko nasledno pravo Templarskog reda.
